TAM vertrok met ongeveer 25 man naar het mooie, maar toch ietwat stijve Engeland. We hadden mooie plaatsen, vlak achter de spelers. Vooral Loeki bleek erg in trek bij de cameraman van de BBC en als een echte celebrity werd hij na 1 dag al herkend in de Britse metrostations Mummy, I saw him on TV yesterday was een veelgehoorde kreet op zaterdag.

Al onze aanmoedigingen ten spijt, het bleek een kansloze missie om Groot-Brittannië te verslaan. De eerste dag speelden Raemon Sluiter en Andy Murray de eerste wedstrijd. Hoewel er wel wat kansen waren op setwinst, voornamelijk in de tweede set die met 7-5 verloren ging, pakte Murray vrij soepel in 3 sets de winst. Na deze kleine teleurstelling, laadden wij ons op om tijdens de tweede partij al onze aanmoediging in de strijd te kunnen gooien. Het was aan Robin Haase om Nederland in de tweede partij naar de winst te slaan en zo, na de eerste dag op een 1-1 te komen. Helaas bleek onze jongeling nog niet goed genoeg om het veteraan Tim Henman echt lastig te maken. Hoewel het verschil niet groot was, bleek de ervaring van Henman de doorslag te geven. De Brit pakte de eerste en de derde set allebei in een tiebreak. Tussenstand na dag 1: 2-0 voor het thuisland.

Engeland is duur, maar dankzij een behulpzame Engelsman, kwamen we terecht bij een leuk café/restaurant, waar je voor zeven pond (ongeveer elf euro) twee avondmaaltijden kon krijgen. Na het eten vonden we een mooie tent, de Congress. We begonnen aan de pints en het werd al snel gezellig. Helemaal toen ook wat Engelsen zich waagden aan een avondje stappen. Blijkbaar is het daar gewoonte om totaal opgedirkt op stap te gaan, dus er viel genoeg te zien. Zelf vielen we natuurlijk ook goed op in het mooie, oer-Hollandse oranje!

Na tot in de vroege uurtjes doorgestapt te hebben, was het zaterdag tijd om onze laatste strohalm op de overwinning aan te grijpen. We namen plaats in het stadion om onze jongens aan te moedigen. Rogier Wassen en Robin Haase moesten het opnemen tegen Greg Rusedski en Jamie Murray, broertje van Andy Murray.

Helaas bleek dit een onmogelijke opgave en na een niet al te spannende wedstrijd stond het gewoon keurig 3-0 voor de Engelsen. Weg laatste kans, weg hoop en weg Greg Rusedski, zo bleek later. De beste man had besloten zijn laatste wedstrijd voor Groot-Brittannië gespeeld te hebben. Dit leidde tot een emotioneel afscheid van de Britse fans. Mooi om bij te zijn, maar voor ons bleef de kater van wederom een verlies en wederom een zondag die nergens meer om ging in het vooruitzicht. Kortom genoeg reden om 's avonds maar weer los te gaan!

Nog weer wat brakker dan de zaterdag, zat iedereen op zondagochtend toch wel weer op de tribunes. Ergens was er nog de hoop dat vandaag wel een Nederlandse overwinning te zien zou zijn. Uiteindelijk bleek deze hoop bewaarheid, want Robin Haase zorgde voor het puntje, dat de Nederlandse eer redde. Jamie Murray werd in 3 sets geklopt. De 1e set werd verloren, maar toen bleek de brakheid langzaam weg te trekken en vervolgens was het snel gedaan met Jamie. Tot frustratie van moeder Ann, die in de pers geen goed woord over had voor de Oranjesupporters.

Uiteindelijk konden we terugkijken op een sfeervol weekend. Helaas was er wederom een verlies te noteren voor het Nederlands Davis Cup tennis. Maar ja, nieuwe ronde, nieuwe kansen! Zo ook bij de Davis Cup. In september speelde Nederland tegen Portugal, thuis in Ahoy.

Met het overweldigende aantal van 82 TAMmers reisden we vrijdagochtend vroeg af naar Rotterdam. De stemming zat er al vroeg in en bewapend met Loeki en TAMvlag zetelden wij ons voor de camera's direct achter de baan. Als eerste won de Rotterdammer Sluiter op zijn thuisbaan in drie gemakkelijke setjes van Gil. Die was alvast binnen! Toen was het de beurt aan Robin Haasse, die vijf moeizame sets bleek nodig te hebben om te winnen van de 16-jarige laag genoteerde Elias. Ondanks dat 2-0 in de pocket! Op naar de sportkantine/slaapgelegenheid met een feest ter plaatse. Gelukkig zat de stemming er goed in, dus werd het toch nog een geslaagde avond!

Met de overwinning binnen handbereik begaven wij ons de volgende dag weer naar het stadion. Een dubbel van Huta-Galung en Wessels tegen Elias en Gil. Een moeizame wedstrijd, maar na vier sets was de overwinning een feit! 3-0 en dus los vanavond. In hun euforie hebben ook de spelers toegezegd even hun gezicht te komen laten zien op het feest bij Virgiel. Helaas hebben zij hun overwinning toch in Rotterdam gevierd, wij hebben ondanks dat een spetterend feest gehad op de mooie sociëteit van Virgiel!

Op de zondag niets meer te vrezen, op de toeter na, die onze brakke hoofdjes al vroeg wist te teisteren om aan te geven dat het tijd was om op te staan. Dit bleek een grote opgave, maar na veel hangen en wurgen wisten we ons ook deze dag weer achter ons Davis Cup team te scharen. Twee snelle wedstrijdjes bracht de eindstand op een daverende overwinning van 5-0! Voldaan reisden we weer terug naar Groningen, met een mooi weekend achter de rug.

Macedonië uit was een eitje voor ons Davis Cup team. Hoewel de dubbel opgegeven moest worden, slaagde het team erin de overige wedstrijden te winnen. Haase en de Bakker wisten zelfs 2 partijen te winnen. Na deze overwinning moesten we het opnemen tegen de Zuid-Koreanen. Winst zou de terugkeer in de wereldgroep betekenen.

Vol spanning en sterk kwamen we met een grote groep TAMmers aan in Apeldoorn. In een multifunctioneel stadion waar je tevens kon baanwielrennen stond de tennisbaan. We hadden de eerste dag meteen de mooiste plekken te pakken op de eerste rij. Het kon beginnen. We moesten ertegenaan zonder Haase. Het team was daardoor enigszins verzwakt, maar speelde toch zeer overtuigd tennis. Thiemo de Bakker wist zijn wedstrijd niet te winnen. Gelukkig hadden we die dag Jesse Huta Galung die de stand weer gelijk trok. 1-1. Daar konden we wel even mee leven. Na een heerlijk hapje eten vertrokken we naar de slaapzaal waar tevens het feest naast werd gehouden. Het was verschrikkelijk druk, maar ook zeer gezellig. Er draaide een dj in een ruimte die ongeveer 2 keer zo groot was als het Haarhuisje. De Bacardi Cola kostte maar 1,50 en de rest ook dus menigeen dronk zich vrij vroeg in slaap.

Na een heerlijke nachtrust was het weer tijd om naar het stadion te gaan. Vandaag werd er gedubbeld. Deze partij ging snel voorbij met Nederland als overwinnaar. De 2-1 stond er en we konden weer los. Iedereen was nog een beetje brak, maar langzamerhand kwam iedereen weer tot leven. Dat moest ook wel, want de avond zou weer intensief worden. De traditionele estafettetafel werd buiten gehouden. TAM streed en won 2 keer. Helaas moesten we er na een dubieuze, maar toch ook legendarische wedstrijd tegen Tenniphil aan geloven. Wij vinden nog steeds dat we hebben gewonnen. Na de estafettes barstte het feest los en gingen we tot diep in de nacht door.

De laatste dag was iedereen nogal stuk. Dit vormde geen belemmering om ons team naar de overwinning te schreeuwen. Het werd nog wel spannend. Jesse Huta Galung wist zijn tweede enkelpartij niet te winnen. Nu het 2-2 stond was de spanning om te snijden toen Thiemo de Bakker zijn tweede enkelpartij moest spelen. Gelukkig won hij overtuigend en konden we ons weer een deelnemer aan de wereldgroep noemen. Met de 3-2 overwinning in ons hoofd vertrokken we met een goed gevoel weer richting Groningen.

Vol spanning en sterk kwamen we met een grote groep TAMmers aan in Apeldoorn. In een multifunctioneel stadion waar je tevens kon baanwielrennen stond de tennisbaan. We hadden de eerste dag meteen de mooiste plekken te pakken op de eerste rij. Het kon beginnen. We moesten ertegenaan zonder Haase. Het team was daardoor enigszins verzwakt, maar speelde toch zeer overtuigd tennis. Thiemo de Bakker wist zijn wedstrijd niet te winnen. Gelukkig hadden we die dag Jesse Huta Galung die de stand weer gelijk trok. 1-1. Daar konden we wel even mee leven. Na een heerlijk hapje eten vertrokken we naar de slaapzaal waar tevens het feest naast werd gehouden. Het was verschrikkelijk druk, maar ook zeer gezellig. Er draaide een dj in een ruimte die ongeveer 2 keer zo groot was als het Haarhuisje. De Bacardi Cola kostte maar 1,50 en de rest ook dus menigeen dronk zich vrij vroeg in slaap.

Na een heerlijke nachtrust was het weer tijd om naar het stadion te gaan. Vandaag werd er gedubbeld. Deze partij ging snel voorbij met Nederland als overwinnaar. De 2-1 stond er en we konden weer los. Iedereen was nog een beetje brak, maar langzamerhand kwam iedereen weer tot leven. Dat moest ook wel, want de avond zou weer intensief worden. De traditionele estafettetafel werd buiten gehouden. TAM streed en won 2 keer. Helaas moesten we er na een dubieuze, maar toch ook legendarische wedstrijd tegen Tenniphil aan geloven. Wij vinden nog steeds dat we hebben gewonnen. Na de estafettes barstte het feest los en gingen we tot diep in de nacht door.

De laatste dag was iedereen nogal stuk. Dit vormde geen belemmering om ons team naar de overwinning te schreeuwen. Het werd nog wel spannend. Jesse Huta Galung wist zijn tweede enkelpartij niet te winnen. Nu het 2-2 stond was de spanning om te snijden toen Thiemo de Bakker zijn tweede enkelpartij moest spelen. Gelukkig won hij overtuigend en konden we ons weer een deelnemer aan de wereldgroep noemen. Met de 3-2 overwinning in ons hoofd vertrokken we met een goed gevoel weer richting Groningen.

Helaas kregen we Argentinië uit met de loting. Deze partij is door een paar TAMmers bijgewoond. We danken ze voor hun aanwezigheid. Helaas kon Nederland geen wedstrijden winnen in Buenos Aires: 5-0. In september krijgen we de kans thuis, in Maastricht wel te verstaan, het machtige Franse team te verslaan. De TAM zal klaar staan om die stokbroodvreters met een 5-0 nederlaag terug te sturen.